Թագուհի Ստեփանյան. «Բժշկի նկատմամբ կիրառված բռնի արարքը պետք է պատժվի»

Առաջարկվում է բուժաշխատողների մասնագիտական գործունեությունը խոչընդոտելու համար պատիժ սահմանել: «Քրեական օրենսգրքում լրացում կատարելու մասին» օրենքով նախատեսվում է նվազագույն աշխատավարձի 300–500–ապատիկի չափով տուգանք կիրառել, եթե արարքը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով: Նույն արարքը, որը կկատարվի բժշկի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ավելի խիստ կպատժվի՝ անձը կդատապարտվի ընդհուպ մինչև 2–5 տարով ազատազրկման:

Գաղտնիք չէ, որ Հայաստանում այս առումով թիրախում հատկապես շտապօգնության բժիշկներն են: Կա նաև վերջին թարմ դեպքը, երբ Երևանում հարձակվել էին կանչով մեկնած «Արաբկիր» ենթակայանի շտապօգնության բժիշկների խմբի վրա: Իհարկե, բռնությունից ապահովագրված չեն նաև հիվանդանոցներում աշխատող բժիշկները: Կրկին ոչ վաղ անցյալում՝ հոկտեմբերի 29–ին, «Գրիգոր Նարեկացի» Բ/Կ–ում մի քաղաքացի ալկոհոլի ազդեցության տակ վիճաբանել էր բժշկի հետ, հարվածել նրա դեմքին ու վնասվածքներ պատճառել:

«Շտապբուժօգնություն» ՓԲԸ տնօրեն Թագուհի Ստեփանյանի խոսքով՝ եթե ինչ–որ արարք անպատիժ է մնում, բնականաբար, նման դեպքերն ավելանում են:

«Այդ իսկ պատճառով նախատեսվող փոփոխությունը բավականին դրական եմ համարում: Ցանկացած բռնի արարք, բնականաբար, պետք է պատժվի: Ինչպես շատ դեպքերում, այնպես էլ շտապօգնության բժշկի դեպքում, բռնի ուժը կիրառվում է մի մարդու հանդեպ, ով այդ պահին կարելի է ասել, որ որոշ չափով անօգնական է: Բժիշկը քաղաքացու կանչից հետո գալիս է լրիվ այլ գործառույթ կատարելու, և հանկարծ պատահում է, որ կոնկրետ շտապօգնության բժշկի աշխատանքը խոչընդոտվում է: Շտապօգնության բժիշկը գնում է կանչի, և ընդհանրապես չգիտի, թե ուր է գնում, և առաջինը՝ ում է հանդիպելու»,– Past.am–ի հետ զրույցում ասաց Թագուհի Ստեփանյանը:

Օրենքի խստացումը կստիպի՞ արդյոք կոտրել հասարակության մոտ առկա կարծրատիպերը, մասնավորապես, երբ օրինակ մի քանի դեպքով պայմանավորված՝ թիրախավորվում են բոլոր բժիշկները: Արձագանքելով հարցին, մեր զրուցակիցը պատասխանեց. «Եթե անգամ կա բժշկի մեղավորության առկայությունը, յուրաքանչյուր դեպքում անգամ այդ հանգամանքը թույլ չի տալիս, որ բժշկի նկատմամբ բռնություն կիրառվի: Նման դեպքերում բողոքի հիման վրա համապատասխան մարմիններն արդեն պետք է միջոցառումներ կատարեն: Բացի այդ, շատ հաճախ ոչ էլ բժիշկն է ուշանում, պարկեշտ կատարում է իր աշխատանքը, բայց այս կամ այն պատճառով նման միջադեպեր են լինում: Ընդհանրապես պետք է մշակույթ ձևավորվի: Մարդիկ կան, ովքեր դաստիարակված են, մարդիկ էլ կան՝ չունեն այդ դաստիարակությունը: Սա քննարկելի հարց է: Բայց ամեն դեպքում ասեմ, որ եթե օրենքը լինի, բավականին շատ մարդկանց կսաստի: Եթե արարքը կատարողն իմանա, որ Քրեական օրենսգրքով կարող է թեկուզ 2 տարով ազատազրկվել, նա երկրորդ անգամ նման բան չի անի: Օրենքը կսաստի նաև մյուսներին ու թույլ չի տա, որ նման քայլի դիմեն»:

Իսկ թե Հայաստանում ինչ ցուցանիշ կա բռնությունների ենթարկված բժիշկների վերաբերյալ, Շտապօգնության ծառայության ղեկավարը նշեց. «Եթե վերցնում ենք կոնկրետ շտապօգնության բժիշկների օրինակը, ապա ոչ միայն Հայաստանում, այլև ամբողջ աշխարհում կա ցուցանիշ, որ նրանց նկատմամբ բռնությունն ավելի հաճախ է տեղի ունենում: Ես չեմ կարող հստակ տոկոսային ցուցանիշ ասել, բայց դեպքերն անընդհատ կրկնվում են: Իսկ առաջին հարվածն իր վրա է վերցնում հենց այն բժիշկը, ով գնում է կանչի: Շատ հաճախ, երբ ծանր իրավիճակ է, կամ մահացու դեպք է եղել, բնականաբար, յուրաքանչյուրի համար իր հարազատի մահը կամ վատ վիճակում գտնելու հանգամանքը շատ ծանր է: Իհարկե, ես դա էլ եմ ուզում հասկանալ: Մարդիկ կան, ովքեր գիտակցաբար հասկանում են, որ ինչ–որ բան անել այլևս հնարավոր չէր, բայց նման դեպքերում հիմնականում առաջին մեղադրվողը բժիշկն է՝ նա թիրախում է գտնվում»:

Աննա Բադալյան