ԱՄՆ-ն նախաձեռնողականություն է դրսևորում ղարաբաղյան խնդրում

ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահ Հոգլանդը հանդես է եկել ղարաբաղյան խնդրի կարգավորման հիմնական կետերի մասին հայտարարությամբ: Որևէ նորություն այդ հայտարարությունը չի պարունակում: Այն ըստ էության Մադրիդյան սկզբունքների թվարկման փորձ է: Իսկ Մադրիդյան սկզբունքներն ապրիլյան պատերազմից հետո մղվել էին երկրորդ պլան: Առաջին պլանում էր հայտնվել ռազմական ակտիվությունը զսպելու նպատակով առաջնագծում իրականացվող դեպքերի հաճախակի մշտադիտարկման հարցը: 

Ի դեպ, որպես համանախագահ, սա Հոգլանդի վերջին հայտարարությունն էր: Նա հայտարարեց նաև, որ նրան այդ պաշտոնում փոխարինելու է Էնդրյու Շեֆերը, ով հայտնի է Կիպրոսի և այլ կոնֆլիկկտների կարգավորման գործում ունեցած հարուստ փորձով: Հետաքրքրական է ոչ միայն այս կադրային փոփոխությունը, այլև Հոգլանդի հայտարարության պահը: Հայտարարությունն արվել է Պուտին-Սարգսյան հանդիպումից հետո: Եվ պատահական չէ, որ Հոգլանդն անդրադարձել է կոնֆլիկտի կարգավորման և հեռանկարային անվտանգության երաշխավորման հարցում բոլոր կողմերի միջև վստահության առկայությանն ու կարևորությանը:

Եվ չի բացառվում, որ արցախյան հարցի մասին Սարգսյան - Պուտին քննարկման առանցքում կրկին ակտիվացած լիներ Կազանյան փաստաթղթի կամ դրանից հետո ծնված Լավրովյան պլանի գաղափարը: Եվ հիմա ամերիկյան կողմը փորձում է ցույց տալ, որ ոչ միայն տիրապետում է իրավիճակին, այլ փորձում է հավասարակշռել Հայաստանին ներկյացվելիք սցենարները:

Բացի այդ, Թրամփի իշխանության գալուց հետո, կարծես թե ռուսական կողմը ձախողեց այն սպասելիքները, թե տարածաշրջանը պիտի մնա իրենը: ԱՄՆ հանրապետական վերնախավը, նաև Թրամփի թույլ կարգավիճակի պայմաններում, սկսեց ավելի ագրեսիվ արտաքին քաղաքականություն վարել, ինչը հստակ դրսևորվեց սիրիական հարցում Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցներ կիրառելով: Եվ այս համատեքստում որևէ երաշխիք չկա, որ Հայաստանն ու ղարաբաղյան կոնֆլիկտը նույնպես կարող են ԱՄՆ-ի համար բացառություն լինել:

 

Արտակ Ասլանյան