Իսրայելն ու Ռուսաստանն ընդդեմ Հայաստան-Իրան հեռանկարի

Սերժ Սարգսյան - Պուտին հանդիպումից առաջ ՌԴ նախագահը ընդունել է Իսրայելի վարչապետ Նաթանյահուին: Վերջինս բավական կոշտ է արտահայտվել Իրանի հասցեին ՝ նշելով, որ վերջինս ընդլայնում է իր ազդեցությունը Իրաքում, Եմենում, Սիրիայում, Լիբանանում: Եվ այն բոլոր տեղերում, որտեղ Իսլամական Պետությունը նահանջում է, հայտնվում է Իրանը: 

Իրանն ու Իսրայելը թշնամիներ են շատ վաղուց, Մերձավոր Արևելքում ազդեցության գոտիների համար մարտնչում են երկար ժամանակ: Ու հիմա ,նրանց կոնֆլիկտը տեղափոխվում է նաև դեպի Անդրկովկաս: Պատահական չէ Նաթանյահուի նման կոշտ դիրքորոշումը Սերժ Սարգսյանի այցից առաջ: Հայաստանը հիմա ընդլայնում է իր հարաբերություններն Իրանի հետ ու նաև փորձում այդ գծի շրջանակներում համագործակցել Չինաստանի հետ: Իսրայելն էլ, ինչպես հայտնի է, ակտիվ է Ադրբեջանին զենք մատակարարելու հարցում, հասկանալով, որ այդ միակողմանի աջակցությունով Կովկասում կարող է կորցնել Հայաստանին, կամ հանձին նրա ՝ձեռք բերել թշնամի: Եվ սա հասկանալով նույն այդ Իսրայելը Հայաստան է ուղարկում իրենց բարձրաստիճան պաշտոնյաներից մեկին, ամենայն հավանականությամբ, որոշ տրամադրություններ շոշափելու նպատակով: 

Բայց, Պուտինի մոտ Իրանի հասցեին հնչեցված Նաթանյահուի բարձրաձայն քննադատությունը  նույնպես պատահական չէ: Նա բողոքում է Կովկասում Իրանի ազդեցության աճից տարածաշրջանային ժանդարմությամբ զբաղվող  գերտերության մոտ, որը անմիջական ազդեցության լծակներ ունի Հայաստանում: Իսկ կովկասյան տարածքում Իրանի ամրապնդման առաջնային լծակը հենց Հայաստանն է, իր ամրապնդման ողջ գործիքակազմով՝ գազային ոլորտով, որի կանխարգելմամբ շահագրգռված սուբյեկտի՝ Ռուսաստանի նախագահի մոտ այդ մասին բարձրաձայնելով, Նաթանյահուն նպատակ ուներ Պուտին-Սարգսյան հանդիպումից առաջ «թասիբի գցել» գերտերության ղեկավարին: 

Արտակ Ասլանյան