Դիլիջանի միջազգային դպրոցի թուրք ուսանողուհին պատմել է Հայաստանի մասին իր տպավորությունները թուրքական ԶԼՄ-ներին

Թուրքիայի Դենիզլի քաղաքից երիտասարդ թուրք ուսանողուհի Էլիֆ Յաղմուր Թուրանը, ով Թուրքիայի Ուշաք քաղաքում ուսում ստանալուց հետո ուսումը շարունակելու համար ժամանել է Հայաստանում Դիլիջանի միջազգային քոլեջ, հայաստանյան իր փորձի մասին կիսվել է թուրքական լրատվամիջոցների հետ:

Ինչպես պատմել է Էլիֆը թուրքական «Ջումհուրիյեթ» պարբերականի հետ զրույցում, նա Հայաստանի և Թուրքիայի ժողովուրդների մեջ շատ ընդհանրություններ է նկատել՝ սկսած ավանդական թանի ու երշիկով ձվածեղի հանդեպ սիրուց:

«Հայրս ինձ զանգահարեց, ասաց, որ պատասխանը եկել է տան հասցեով ու ես անցել եմ Միացյալ Համաշխարհային Քոլեջների ծրագիրը, պատահականության սկզբունքով ընկա Դիլիջանի մասնաճյուղ: Հայրս նաև ասաց, որ եթե իսկապես ուզում եմ դա՝ կարող եմ գնալ: Արագ հավաքեցինք փաստաթղթերս, ոչ ոք ինձ չասեց «Մի գնա»: Մարդիկ չգիտեն Միացյալ Համաշխարհային Քոլեջների մասին և կարծում են, որ ծրագիրս կապ ունի հենց Հայաստանի հետ: Երբ Հայաստանում տաքսի եմ նստում ու ասում եմ, որ Թուրքիայից եմ՝ վարորդը միանգամից մտածում է, որ հայկական ծագում ունեմ: Երբ բացատրում եմ, թե ինչու եմ այստեղ՝ չգիտեմ, թե որքանով են հավատում: Բայց սրանք անհաղթահարելի խնդիրներ չեն», - պատմում է Էլիֆը:

Թուրք ուսանողուհին նշում է, որ Հայաստանում իրեն շատ ջերմ են ընդունել, օգնել ու ուղղորդել:

«Վիզաս գնելիս, աշխատակիցը վերցրեց անձնագիրս, նայեց վրայի թուրքական դրոշին ու ժպտալով թուրքերեն ասաց «Մերհաբա» (թուրքերեն- բարև tert.am): Ճանապարհորդական դրամաշնորհի հարցում ինձ շատ օգնեց «Հրանտ Դինք» հիմնադրամը: Նրանց՝ Գյումրիի մասնաճյուղի աշխատակից Աննան առաջին անգամ հետս հեռախոսով խոսելիս ասաց՝ «Հա, ուրեմն դու Հայաստանում ազգականներ չունես, ուրեմն մենք քո հայաստանյան մորաքույրները կլինենք», - վերհիշում է Էլիֆը:

Թուրք ուսանողուհին դեռևս երկար ժամանակ է պատրաստվում անցկացնել Հայաստանում և հետագայում էլ աշխատել հայ-թուրքական հարաբերությունների զարգացման բնագավառում, քանի որ համոզված է, որ երկու կողմերն է այդ հարցում մինչ օրս շատ են թերացել: