Արմեն Ալավերդյան. «Պետք է գոնե նվազագույն կարիքները բավարարենք, որպեսզի մարդ միայն իր անկողնու հետ չմնա». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության կողմից շրջանառության է դրվել հաշմանդամի սայլակները հավաստագրերի հիման վրա տրամադրելու նախագիծը, ինչը հնարավորություն կտա հաշմանդամություն ունեցող անձին ձեռք բերել իր կարիքներին համապատասխան սայլակ:

Համաձայն նախագծի, եթե անձը նախընտրում է ձեռք բերել սայլակ, որն ավելի թանկ արժե, քան հավաստագրի գնային արժեքն է, ապա նա իր միջոցներից կարող է փոխհատուցել գների միջև եղած տարբերությունը: Եթե անձը նախընտրում է ձեռք բերել ավելի էժան սայլակ, քան հավաստագրի գնային արժեքն է, նախագծով առաջարկվում է հավաստագրի ավելացած գնային արժեքի սահմաններում նրան տրամադրել այլ պահեստամասեր կամ հարակից պարագաներ:

Միաժամանակ, հավաստագրի յուրաքանչյուր չօգտագործված տարվա համար առաջարկվում է բոնուսային համակարգ՝ հավաստագրի արժեքի 25%–ի չափով: Սա կնպաստի, որպեսզի շահառուն ավելի խնամքով պահի սայլակը, դրանով կնվազի նաև անհարկի դիմելիության քանակը:

Հաշմանդամություն ունեցող անձանց սայլակները հավաստագրով տրամադրելու նախագծի առաջարկը «Ունիսոն» ՀԿ նախագահ Արմեն Ալավերդյանինն է: Ալավերդյանը թեև կարծում է, որ հավաստագրերի համակարգը իդեալական և լավագույնը չէ, սակայն մինչ օրս ոչ բոլոր հաշմանդամ անձինք են ստացել իրենց կարիքները բավարարող սայլակներ:

«Աշխարհի հարուստ երկրներում, որտեղ գրեթե լիովին լուծված են հաշմանդամություն ունեցող անձանց հարցերը, մարդկանց ապահովում են այն սարքերով, որոնց կարիքը նրանք ունեն: Եթե պետք է էլեկտրական շարժիչով, նրանք ստանում են այդպիսին, եթե պետք է բազմաֆունկցիոնալ կամ ուրիշ շարք՝ մարդ դա ստանում է: Ցավոք սրտի մենք այդ մակարդակին դեռ չենք հասել, մեզ մոտ ստիպված են տալ այն ինչ–որ կա, բայց մեր սուղ միջոցներով ձեռք բերվածը մի քանի տեսակի սայլակներ են, որոնք ոչ բոլորին են բավարարում:

Բացի դրանից կա որակի, դիզայնի խնդիր: Հաշվի առնելով մեր սուղ միջոցները՝ չենք կարող ամենքին իրենց համապատասխան սայլակ տրամադրել: Այդ իսկ պատճառով իմ կողմից առաջարկված այս նախագիծը բոլոր գործընկերներս ողջունեցին: Սայլակի գնման հավաստագիր կստանա այն անձը, ով դրա իրավունքն ունի, և նա կգնա մասնավոր փարոս կամ պետական հիմնարկ և կտեսնի, թե որտեղ ավելի լավ առաջարկ կա: Մրցակցության պայմաններում և՛ գները կարող են ավելի մատչելի դառնալ, և՛ տեսականին կշատանա»,– ասաց նա:

Ըստ Ալավերդյանի՝ թեև ոչ բոլորն ունեն հնարավորություն գումար ավելացնելու և ավելի համապատասխան սայլակ գնելու, սակայն դա ավելի լավ է, քանի որ մինչ այդ մարդ պետությունից ստանում էր 0 դրամ, իսկ հիմա կստանա իքս գումարի հավաստագիր, որի դեպքում ավելի հեշտ է գտնել բարերար կամ սեփական միջոցներով գումար ավելացնել և գնել համապատասխան սայլակ:

Հարցին, թե կոնկրետ խանութ–սրահների հետ համագործակցություն լինելո՞ւ է, Ալավերդյանը պատասխանեց, որ սկզբունքորեն սահմանափակում չկա, սակայն այդ խանութները պետ է լինեն լիցենզավորված և համապատասխանեն պետության կողմից ներկայացված նվազագույն պահանջներին: Ըստ ՀԿ ղեկավարի՝ որքան շատ լինի մրցակցությունը, այնքան ավելի մատչելի ու բազմազան կլինի առաջարկը:

Մինչ այժմ պետության կողմից տրամադրվող սայլակների գները տատանվել են 90–200 հազար դրամի սահմաններում: Սակայն 200 հազար դրամով գնված սայլակները հազվադեպ են եղել: Նախագծով առաջարկվում է հավաստագրով տրամադրել 120 հազար դրամ:

Հարցին, թե սայլակի պիտանիության նվազագույն ժամկետ գոյություն ունի՞, Ալավերդյանը պատասխանեց, թե դա կախված է սայլակի որակից և շատ անհատական է: Այն կարող է ծառայել 5–6, ընդհուպ մինչև 10 տարի և կախված է մարդու ակտիվությունից: Եթե խնամքով է օգտագործվում և որակյալ է, երկար կծառայի:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում: