«Տեղյակ էլ չեն պահել, որ տանում են ծախելու»

ՀԱՐՑԱԶՐՈՒՅՑ 17 Հունիս, 2017 19:15

Պետական հիվանդանոցների մասնավորեցման ծրագիրը օրերս քննարկվել է Հանրային խորհրդում: Ներկա են եղել առողջապահության փոխնախարար Սամվել Մարգարյանը, ինչպես նաև բուժհաստատությունների ղեկավարներ:

Առողջապահության փոխնախարարը որպես մասնավորեցման հիմնավորում նշել է, որ մասնավորեցման ցանկում նշված բուժհիմնարկներն աշխատում են խիստ ցածր շահութաբերությամբ, և անհրաժեշտ է դրանք վերազինել և ներդրումներ իրականացնել, ինչին հակադարձել է ճառագայթային բժշկության և այրվածքների կենտրոնի տնօրեն, առողջապահության նախկին նախարար Նորայր Դավիդյանը՝ շեշտելով, որ իրենց կենտրոնը լավ վիճակում է, հագեցած լավագուն բուժտեխնիկայով: Նա նաև հավելել է, որ անընդունելի է խնդիրը միայն շահութաբերության տեսանկյունից քննարկելը՝ նշելով, որ պետք է հաշվի առնել տվյալ կենտրոնի աշխատանքի արդյունավետությունը, պրոֆեսիոնալ կադրերի առկայությունը, նյութատեխնիկական բազան, հասարակությանը մատուցած ծառայությունը և այլն:

Նիստին ներկա «Վնասվածքաբանության, օրթոպեդիայի և վերականգնողական կենտրոնի» տնօրեն Վաչագան Այվազյանը նույնպես հիմնավորված չի համարել մասնավորեցումը՝ մատնանշելով իրենց կենտրոնի արդյունավետ գործունեությունը և շեշտել, որ իրենց հետ մասնավորեցման վերաբերյալ նախնական քննարկում չի եղել:

Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի նախկին տնօրեն, պրոֆեսոր Հայրապետ Գալստյանը, անդրադառնալով «Ուռուցքաբանության ազգային կենտրոնի» մասնավորեցմանը, նշել է, որ ուռուցքաբանության կենտրոնում ստացիոնար բուժում ստացած 11000 հիվանդներից 6200–ը բուժում են ստանում պետական պատվերի շրջանակներում՝ որպես սոցիալապես անապահով և հատուկ խմբերում ընդգրկված անձինք և մտահոգություն է հայտնել, որ մասնավորեցման հետևանքով պետպատվերից օգտվող քաղաքացիների թիվը զգալի կերպով կարող է նվազել:

«Փաստը» մի քանի հարց ուղղեց ճառագայթային բժշկության և այրվածքների կենտրոնի տնօրեն Նորայր Դավիդյանին:

– Պարոն Դավիդյան, ի վերջո, Հանրային խորհրդում ի՞նչ եզրակացություն եղավ:

– Իրենք չկարողացան հակադրվել իմ արգումենտացիային, որ մենք աշխատում ենք օգուտով, մենք վնասով չենք աշխատում: Ընդունեցին, որ, օրինակ, մեր կենտրոնը շատ մեծ նշանակություն ունի, այն ԱՊՀ երկրների ցանկում 3–ից 1–ն է, որ ընդգրկված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կազմի մեջ: Ամենակարևորը՝ սա սոցիալական բնույթ ունի. ո՞վ է վառվում Հայաստանում, էն խեղճուկրակ մարդիկ, ովքեր տանը փեչ են վառում, նրանց երեխաներն են վառվում: Ձմեռը մի հատ եկեք, տեսեք ինչքան ցրտահարումներ ու անդամահատվածներ կան, հատկապես անօթևանների շրջանում: Ասում են՝ պետությունը կֆինանսավորի: Ուրեմն մեկին վաճառում եք, որ փող տաք, ինքն էլ փողը ծախսի հիվանդի վրա՞: Ես չեմ հասկանում: Հիմա իրենք ուզում են պետպատվերը տալ մասնավորի՞ն: Բայց մասնավորը պիտի իր օգուտն էլ չէ՞ ունենա, էդ մարդն ի՞նչ է, բարեգործությո՞ւն է անելու մեզ համար: Հատկապես կռվող երկրի համար ստրատեգիական նշանակության օբյեկտ է:

– Պարոն Դավիդյան, մասնավորեցման ներկայացված պետական օբյեկտները մինչդեռ ռազմավարական նշանակության օբյեկտների ցանկում չեն, և կառավարության ներկայացուցիչներից լսում ենք, որ դրանք ռազմավարական նշանակություն չունեն:

– Ես չգիտեմ՝ իրանք ինչպես են այդ ցանկում ներառում: Ինֆեկցիոնը ստրատեգիական է, իսկ այրվածքը ստրատեգիական չէ՞: Իսկ ատոմակայանը ստարտեգիակա՞ն օբյեկտ է համարվում: Ո՞նց կարող է ռադիացիոն բժշկությունը ստրատեգիական օբյեկտ չլինել: Ամբողջ աշխարհում ստրատեգիական օբյեկտ է, իսկ Հայաստանում ո՞չ: Անցյալ տարվա 3 օրվա պատերազմի ժամանակ 15 հիվանդ մենակ մենք ենք ունեցել, որովհետև հիմա օգտագործում են կռվի ժամանակ տարբեր զենքեր, այդ թվում՝ քիմիական: Դեռ չհաշված, որ մեր մի խումբն էլ հենց էնտեղ էր աշխատում: Շատ կարևոր նշանակություն ունի ռադիոլոգիան, ռեգիոնում միակն է, ու դա ռազմավարական օբյեկտ չէ՞:

– Հնարավո՞ր է մասնավորեցման ցանկից հանեն առողջապահական օբյեկտները:

– Ես չգիտեմ, ասում են՝ կառավարության որոշումն է, է՜հ ի՞նչ անենք, կառավարության որոշումն է: Մեզ տեղյակ էլ չեք պահել, որ մեզ տանում եք ծախելու: Մենք տեղեկացել ենք թերթերից: Թերթը բացել ենք, տեսել ենք, որ մեզ պիտի վաճառեն: Չեմ կարող ընկալել էդ մեխանիզմը: Քննարկում են, ես չեմ կարող ասել՝ ինչ կանեն:

– Իսկ Այրվածքաբանականի կոլեկտիվն ինչպե՞ս է ընդունել լուրը, կոլեկտիվի ներսում հիմա ի՞նչ իրավիճակ է:

– Ես հիմա կոլեկտիվը պահում եմ հանգիստ, բայց եթե կենտրոնը մասնավորեցրին, իրենք ինձ ասել են՝ քեզ շատ ենք հարգում, բայց եթե նման բան լինի, մենք գործադուլ ենք սկսելու: