«Ղարաբաղի հարցում Սերժ Սարգսյանը ստատուս քվոն կպահպանի. լուծումը կձգի–կձգի ու ծանրագույն խնդիրը կթողնի նոր վարչապետի ուսերին». «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Մեր հյուրն է հասարակական–քաղաքական գործիչ Գուրեն Եղիազարյանը

– Պարոն Եղիազարյան, ես ցանկանում եմ անդրադառնանք նախագահ Սերժ Սարգսյանի` խորհրդարանում հնչեցրած ելույթին: Շատ ընդգրկուն ու համապարփակ ելույթ էր, մատը դրված էր վերքերի վրա: Ինչպե՞ս եք գնահատում նախագահի խոսքը երկրի իրավիճակի վերաբերյալ:

– Ինչի մասին որ խոսեց Սերժ Սարգսյանը, այդ բոլորն իրեն են վերաբերվում: Ի՞նչ է նշանակում, թե երկրում կա արդարության պակաս: Այսինքն` հետևել է արդարությանը, ու դատավորները փորձել են անարդա՞ր լինել: Դուք նման բանի հավատո՞ւմ եք:

– Անկեղծ ասած` ոչ:

– Ես էլ չեմ հավատում: Այդ ելույթն ուղղված էր իրեն: Ինչի մասին որ խոսեց, դրանց առաջին ու վերջին պատասխանատուն ինքն էր: Ինչ վերաբերում է իմ գնահատականին, ես այն գնահատում եմ որպես խոստովանություն, որ այսուհետ պետք է այդպես չլինի:

Բայց թույլ տվեք դրան էլ չհավատալ: Որովհետև շատ վաղուց է, ինչ նա նման բաներ է խոստացել, բայց ոչինչ էլ չի արել:

– Գուցե հին Սահմանադրության օրոք հնարավոր չէ՞: Հիմա, երբ անցնենք նոր Սահմանադրությանը, հնարավո՞ր կլինեն:

– Գիտեք` նոր Սահմանադրություն կոչվածը ընդամենը քայլ էր նախագահի կողմից` քաղաքական իր կյանքը երկարացնելու համար: Որովհետև, հակառակ դեպքում, նա սարսափում էր այն մտքից, թե Հայաստանում ինչի մեջ կարող է հայտնվել: Չէ՞ որ ուներ Լևոն Տեր–Պետրոսյանի օրինակը, որի գլխին ջարդեցին «Մարտի 1–ը»: Առանց անհարմար զգալու ու ամոթի խայթի:

Այնպես որ, այդ Սահմանադրությունն այլ բան մեր երկրին չի տալու: Պատերազմող երկրին անհրաժեշտ է նախագահական ինստիտուտ, որպեսզի լուծումները շատ ավելի արագ ի կատար ածվեն: Դե, տեսեք` ինչպե՞ս եք պատկերացնում, երբ նոր Սահմանադրությամբ վարչապետը միայն պատերազմի դեպքում կարող է հրամաններ տալ պաշտպանության նախարարին կամ շտաբի պետին:

– Իսկ ի՞նչ եք կարծում. նախագահին կհաջողի՞ իրականացնել իր առջև դրած կարևոր խնդիրը: Ասացիք, որ Սահմանադրությունը փոխելով ցանկանում էր երկարացնել իր քաղաքական կյանքը:

– Հաշվի առնելով միջազգային փորձը` չի հաջողվելու: Եվ անգամ եթե հաջողվի, ապա երկիրը կդրվի նոր, աննորմալ վիճակի մեջ: Եվ թե ինչպես դուրս կգանք դրանից, միայն Աստծուն հայտնի կլինի:

– Այս համատեքստում ինչպե՞ս եք գնահատում վարչապետի գործոնը:

– Ես Կարեն Կարապետյանի գործոնն ի սկզբանե դրական եմ գնահատել: Թե՛ իր աշխատանքային փորձով, թե՛ անձնական որակներով: Եվ ամեն ինչ շատ լավ կլինի, եթե նրան չխանգարեն:

Բայց մամուլն արդեն հարձակման է անցել: Եվ տեսեք, թե նա ինչ կրակի դաշտում է հայտնվել: Եղած–չեղած ամեն ինչ ջարդում են վարչապետի գլխին: Օր օրի թուլացնում են նրան:

Իսկ քանի որ մեր մամուլը մեծավ մասամբ վերահսկվում է նախագահականի կողմից, ապա հասկանալի է, թե այդ ամենի նպատակը որն է:

– Բայց վարչապետը չգիտե՞ր, որ այդպես էլ լինելու է:

– Ես նրա փոխարեն չեմ կարող պատասխանել: Բայց մի բան կա` եթե խնդիր է դրված հայրենիքը հանել նման նեղ վիճակից, մարդը համաձայնել է. ի՞նչ է պատահել:

Սակայն ո՞ւմ մտքով կանցներ, որ ընտրություններից հետո ամեն օր ավելի սարսափելի հարձակումների կենթարկվի: ՀՀԿ–ին պետք էր, որ ընտրությունների ժամանակ լիներ նոր դեմք: Վարչապետն իր խնդիրը կատարեց:

– Իսկ ՞նչ եք կարծում` ժամանակին երաշխիքներ ստացած չի՞ եղել վարչապետը:

– Ումի՞ց` երաշխիք. Սերժ Սարգսյանի՞ց: Այդ հարցը տվեք վարչապետին. ես դրան պատասխանել չեմ կարող:

Բայց միաժամանակ, ի՞նչ է նշանակում Սերժ Սարգսյանից երաշխիք ստանալ: Այսօր մի բան կասի, վաղը լրիվ այլ բան կանի: Ինչ ասել է, երբեք իր խոսքի տերը չի եղել: Օրինակներ շատ կան: Մենք պետք է իր նախագահության ժամանակ նոր ատոմակայան ունենայինք: Բայց ո՞ւր է այն:

– Դե, դա տնտեսական խնդիր է. փողեր չենք կարողացել ճարել, ներդրող չի գտնվել:

– Բարի: Բայց նա երկրի հազարերորդական մարդը չէր, առաջին դեմքն էր, որ այդպես հեշտությամբ ասեր: Կամ ասաց, որ այսուհետ գնացքը կնստենք Երևանից ու կիջնենք Թեհրանում: Եղա՞վ: Հայաստան–Իրան երկաթգիծը կառուցվե՞ց: Էլի՛ ասեմ` ի լուր աշխարհի հայտարարեց, որ «Մարտի 1–ի» բացահայտումն իրեն է անհրաժեշտ: Իսկ բացահայտե՞ց «Մարտի 1–ը»:

– Ո՞րն է ձեր կանխատեսումը, չնայած ասում են, որ կանխատեսում անելն անշնորհակալ գործ է. երկրի քաղաքական դաշտի թիվ մեկ ինտրիգն ինչպե՞ս կլուծվի, ո՞ւմ օգտին. 2018 թվականից հետո ո՞վ կլինի երկրի առաջին դեմքը` վարչապետը` Սերժ Սարգսյանը, թե Կարեն Կարապետյանը:

– Ես կարծում եմ, որ Աստված մեզ պահապան է: Այնպես որ, իմ կարծիքով կլինի Կարեն Կարապետյանը: Եվ Սերժ Սարգսյանն էլ ամեն ինչ կանի, որպեսզի Կարեն Կարապետյանը լինի:

Հարցրեք` ինչո՞ւ: Ղարաբաղի հարցում Սերժ Սարգսյանը ստատուս քվոն կպահպանի. լուծումը կձգի–կձգի ու ծանրագույն խնդիրը կթողնի նոր վարչապետի ուսերին: Որպեսզի ինքը փաստաթուղթ չստորագրի:

Ստորագրումից հետո նոր միայն ողջ ՀՀԿ–ով ձեռնամուխ կլինեն, որ Կարեն Կարապետյանից շուտափույթ ազատվեն:

Շարունակությունը` «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում