Ելքն ու քաղմասը

Դեռ բոլորի հիշողություններում է թարմ ԵԼՔ-ի հետ կապված զինված միջադեպը, Խորհրդարանական ընտրությունների լռության օրը: Ասել թե, այդ մարդն ընդհանրապես կապ չուներ քաղաքականության հետ, պարզապես միամտություն կլինի: Նա ոչ միայն կապ չուներ, այլև ավելին ` երկար ժամանակ նստել էր այս իշխանությունների օրոք: Բայց այդ կասկածելի հանգամանքներում առաջացած միջադեպը մի լավ լուսաբանվեց ընտրությունների լռության օրը: Այն քաղաքական ուժերին հակադարձելու հնարավորություն չտվեց, իսկ ԵԼՔ-ի համար եղավ լավագույն գովազդ:

Այժմ, առանց զենքի, նույն վիճակն է քաղաքապետի ընտրարշավի ընթացքում: Մարդը եկել է, ուզում է մտնի իր բակը, ճանապարհ չեն տալիս քիչ է, մի հատ էլ սադրում են: Անկախ այն հանգամանքից, թե ո՞ր քաղաքական ճամբարին է պատկանում տվյալ քաղաքացին, նրա վրդովմունքը բնական է: Այստեղ պետք է հաշվի առնել հայկական ավանդութային մշակույթը և դրանում առկա ընկալումները: Իհարկե կզայրանաս, եթե սեփական բակ մտնելու հնարավորություն չունենասլ, դեռ մի բան էլ, բարձրախոսներով մի քանի մարդ վրադ <<մուննաթ>> գան: Քաղաքականապես այս անփորձ քաղաքացին միանգամից ընկավ սադրանքի ծուղակը: Դե իսկ ԵԼՔ-ի առաջնորդն էլ չզլացավ սրանից հերթական շոուն սարքել, դրանում ներգրավելով ոստիկանությանը և տեղում հաղորդում տալով: Ստացվում է տպավորություն, որ շատ լավ կլինի, եթե ընտրություններից առաջ, ԵԼՔ-ը և ոստիկանությունը հուշագիր ստորագրեն համագործակցության և փոխըմբռնման վերաբերյալ:

Ատոմ Ոսկանյան