Սուրբ գիրքն ամեն օր

Հիսուսը դարձյալ երևաց իր աշակերտներին՝ Տիբերիայի լճի ափին։ Ահա թե նա ինչպես երևաց. միասին էին Սիմոն Պետրոսը, Թովմասը՝ Երկվորյակ կոչվածը, Նաթանայելը, որ Գալիլեայի Կանա քաղաքից էր, Զեբեդեոսի որդիները և Հիսուսի աշակերտներից ուրիշ երկու հոգի։ Սիմոն Պետրոսը նրանց ասաց.
-Գնում եմ ձուկ որսալու։
-Մենք էլ ենք գալիս քեզ հետ,-ասացին մյուսները։
Նրանք գնացին և նավակ մտան, բայց այդ գիշեր ոչինչ չբռնեցին։ Առավոտյան վաղ Հիսուսը կանգնած էր լճի եզերքին, սակայն աշակերտները չիմացան, որ Հիսուսն է։ Հիսուսն ասաց նրանց.
-Տղանե՛ր, ուտելու բան չունե՞ք։
-Ո՛չ,- պատասխանեցին նրանք։
Հիսուսն ասաց նրանց.
-Ուռկանը գցեք նավակի աջ կողմը և կգտնեք։
Նրանք գցեցին ուռկանը, և երբ ուզեցին դուրս քաշել, ձկների շատությունից չէին կարողանում։
Այն աշակերտը, որին Հիսուսը սիրում էր, ասաց Պետրոսին. 
-Տե՜րն է։
Սիմոն Պետրոսը երբ լսեց, թե Տերն է, հագուստը վրան գցեց, քանի որ մերկ էր, և նետվեց ջրի մեջ։ Մյուս աշակերտները, որոնք ցամաքից շատ հեռու չէին, մոտ հարյուր մետր, նավակով եկան դեպի եզերք՝ իրենց հետ քաշելով ձկներով լի ուռկանը։ Երբ ցամաք ելան, տեսան վառված կրակ ու նրա վրա դրված ձուկ ու հաց։ Հիսուսն ասաց նրանց. 
-Բերե՛ք այդ ձկներից, որ հիմա բռնեցիք։
Սիմոն Պետրոսը նավակ մտավ և ցամաք քաշեց ուռկանը, որ լիքն էր հարյուր հիսուներեք մեծ-մեծ ձկներով։ Չնայած այդքան ձկներին, ուռկանը չպատռվեց։
Հիսուսն ասաց նրանց. 
-Եկեք կերե՛ք։
Աշակերտներից ոչ ոք չէր համարձակվում հարցնել նրան, թե դու ո՛վ ես, որովհետև գիտեին, որ Տերն է։ Հիսուսը մոտեցավ, վերցրեց հացը և տվեց նրանց. նույնպես և ձուկը։
Այս երրորդ անգամ էր, որ Հիսուսը երևաց աշակերտներին՝ մեռելներից հարություն առնելուց հետո։
(Հովհաննեսի ավետարան 21:1-14)