Հավով աղցան` ընկույզով (հայկական տարբերակ)

Չենք կարող պնդել, որ այս բաղադրատոմսը բացարձակ հայկական է, ( այն ժամանակակից ուտեստ է), սակայն ներկա դրությամբ այս աղցանը շատ տարածված է Հայաստանում: Այն դուք կարող եք տեսնել գործնականում յուրաքանչյուր հայկական սեղանի վրա, ինչպես նաև` ցանկացած ռեստորանում…

Աղցանի հիմքը հավի միսն է, բաղադրությունը` նույնպես պարզ է: Ընկույզի մեծ քանակությունը և մայոնեզի առկայությունն այս ուտեստը դարձնում են կալորիապես բավականին հարուստ և հագեցնող: Սակայն այն մեծ քանակությամբ չեն ուտում, անգամ մատուցում են փոքր ափսեներով: Աղցանն, իրոք, համեղ է և բնույթով շատ մեղմ:

Անհրաժեշտ են.

-հավի խաշած կրծքամիս,
-հունական ընկույզ,
-սխտոր,
-աղ, սև աղացած պղպեղ,
-մայոնեզ:

Կարևոր է`

1. Այս աղցանի համար լիովին բավարար, նույնիսկ` նախընտրելի է հավի փափուկ կրծքամիսը: Դրանով աղցանն ստացվում է ավելի «մաքուր», ունենում է բաց գույն, տեսքի առումով ավելի հաճելի է: Ընկույզի և մայոնեզի առկայությունը լիովին բավարար է մեղմ ու համեղ աղցան ստանալու համար:

2. Ընկույզը պետք է շատ լինի: Ժլատություն մի արեք: Ավելի լավ է աղցանը քիչ քանակությամբ պատրաստեք, քան խնայեք ընկույզի հաշվին: Կողմնորոշվելու համար նշենք, որ կտրատված ընկույզի ծավալը պետք է մոտավորապես լինի մսի ծավալի կեսի չափ: Կարելի է նաև մի փոքր պակաս, իսկ եթե ավելի շատ, ապա հրաշալի կլինի:

3. Օգտագործվում է նաև շատ մայոնեզ, որպեսզի աղցանին նրբություն հաղորդվի: Այդ իսկ պատճառով պետք է ընտրել ոչ թե խիտ, այլ թեթև և ջրիկ մայոնեզ: Բացի այդ` մայոնեզը կարելի է լուծել նուրբ և ոչ խիտ թթվասերով կամ մածունով (ոչ թթու):

Պատրաստման ամենաաշխատատար փուլը հավի կրծքամսի կտրատումն է: Սակայն դա երկար չի տևում, քանի որ, ինչպես նշեցինք, աղցանը պատրաստվում է ոչ մեծ քանակով:

Միսը պետք է մանրացնել ոչ երկար, բարակ թելիկների: Շատ հարմար է դա անել պատառաքաղով` տախտակի վրա: Ոմանք նախընտրում են դա ձեռքով անել:

Իսկ ընկույզի համար շատ հարմար է օգտագործել բլենդեր: Հաշված վայրկյանններ, և ձեր ընկույզը կվերածվի մանր փշրանքների, ինչը և անհարժեշտ է:

Պատրաստման եղանակը

Ընկույզը խառնեք հավի մսին:

Աղ արեք, լցրեք սև պղպեղը:

Վրան լցրեք մայոնեզը:

Ավելացրեք շատ մանր քերած սխտորը: Վերջինս պետք է լինի շատ քիչ: Այն ոչ թե պետք է հաղորդի սրություն, այլ թեթև երանգ:

Լավ խառնում ենք:

Աղցանը պատրաստ է: Այն սովորաբար այդպես էլ մատուցվում է` վերևից մայոնեզ քսելով: Սակայն համաձայնեք` այդպես բավականին տխուր է: Այդ իսկ պատճառով առաջարկում ենք ավելի հետաքրքիր տարբերակներ:

Տարբերակ 1.

Տարբերակ 2.

Տարբերակ 3.

Տարբերակ 4.

Տարբերակ 5.