«Ընտանիքն իմ ամենասուրբ վայրն է, որտեղ բացարձակապես չեմ օգտագործում մասնագիտությունս». Անահիտ Կիրակոսյան

«Բանակում» հեռուստասերիալի աղջիկ դերասաններին մատների վրա կարելի է հաշվել:

Past.am-ը զրուցել է նրանցից մեկի՝ Անահիտ Կիրակոսյանի հետ, ով հեռուստասերիալում մարմնավորում էր Սուսիկին:

 

- Սկսենք Ձեր՝ հեռուստասերիալում հայտնվելու պատմությունից. ինչպե՞ս ստացվեց:

- Քասթինգ էր հայտարարվել, գնացի, մասնակցեցի ու ստացա Սուսիկի կերպարը: Ի սկզբանե սերիալում իմ կերպարը չի եղել, ընթացքում է ծնվել, հետո ինձ ընտրել են՝ այն մարմնավորելու համար:

 

- Ֆիլմի դերասանական կազմում հիմնականում արական սեռի ներկայացուցիչներ էին ընդգրկված, եթե չհաշվենք բուժքրոջը մարմնավորող դերասանուհուն: Դժվար չէ՞ր նման պայմաններում աշխատելը:

- Ոչ մի խոչընդոտ չեմ ունեցել այդ հարցում: Երբ դերն ստացա, 2-րդ կուրսում էի և դեռ նույնիսկ ամուսնացած չէի: Հայրիկիս ու մայրիկիս հետ էի ապրում, նրանք էլ այդ ամենին շատ լավ էին վերաբերվում, քանի որ գիտեին, որ որևէ ավելորդ բան չի կարող տեղի ունենալ: Եթե անկեղծ՝ կրկնակի ուրախ եմ, որ աշխատել եմ տղաների շրջապատում, որովհետև նրանց հետ շատ հեշտ է, նրանք հարգալից են:

 

Երբեմն այնպես էր լինում, որ նկարահանման հրապարակում միակ աղջիկը ես էի, բայց թե՛ դերակատարների, թե՛ նկարահանման հրապարակում գտնվող յուրաքանչյուրի կողմից դրսևորումն այնքան լավն էր, որ այդ խնդիրը չէի զգում: Մյուս կողմից՝ նկարահանումն իրական զորամասում էր, իրական զինվորների շրջապատում և այդ տեսանկյունից էլ բախտս բերել էր. ոչ բոլոր կանայք են կյանքում հնարավորություն ունենում լինել զորամասում, տեսնել զինվորների իրական կյանքը:

- Սուսիկն ու Անահիտը նմա՞ն են իրար:

- Ոչ, բացարձակ: Երբեմն նույնիսկ նյարդայնանում էի, երբ մեզ նմանեցնում էին, քանի որ իրականում ես տղաների հանդեպ շատ հարգալից եմ և երբեք թույլ չեմ տա ինձ տոնս բարձրացնել նրանց վրա, էլ չեմ խոսում հարվածելու մասին: Հիշում եմ, այն ժամանակ երբ հասարակական տրանսպորտ էի մտնում, տղաները մի տեսակ վախեցած հայացքով էին նայում ինձ: Բայց հավատացնում եմ, որ կերպարն ընդհանրապես նմանություն չունի ինձ: Սուսիկն ինչ-որ տեղ անճաշակ, բռի, տղայական պահելաձև ուներ, ինչն ինձնից շատ հեռու է, բայց փորձում էի, ինչքան հնարավոր է, փորձում էի իմ ներսից հանել այդ ամենն ու մատուցել, որ ստեղծվեր նոր կերպար, որը կսիրվեր:

 

Ամենակարևորը՝ կերպարը սիրվեց, և դա շատ ուրախալի է, քանի որ շատ աղջիկներ նույնիսկ օրինակ վերցրեցին Սուսիկից՝ հասկանալով, որ կինը պետք է ուժեղ լինի և տարբեր իրավիճակներում կարողանա կառավարել իրեն: Կարծում եմ՝ զորամասում աշխատող աղջիկը հենց այդպիսին պետք է լինի,որովհետև նուրբ և փխրուն աղջնակի համար դժվար կլիներ տղաների հետ աշխատել և կարողանալ ինչ-որ տեղ հրամաններ տալ: Խաղացածս կերպարներից ամենասիրելին է ինձ համար, քանի որ առաջին հերթին այն ինձ հայտնիություն բերեց, հետո՝ էլի եմ ասում, մարդիկ Սուսիկին շատ սիրեցին: Փողոցում ինձ այնքան լավ, ջերմ խոսքեր էին ասում...

- Սերիալում Ձեր ամենասիրելի հերոսն ո՞վ էր:

- Արտյոմը, ով մարմնավորում էր Մինասին: Շատ էի սիրում նրան, թե՛ որպես դերասան, դե՛ որպես կերպար: Առհասարակ կարծում եմ, որ դրական կերպարներում հանդես գալն ավելի դժվար է, քանի որ բացասականի դեպքում կարողանում ես ինչ-որ գույն գտնել: Իսկ դրականի դեպքում խաղալ հետաքրքիր, այլ ոչ թե շաբլոն, դժվար է: Դա նրա մոտ շատ լավ էր ստացվում:

 

- Կարծես թե «Շանթ» հեռուստաընկերությունն էլ Ձեզ է շատ սիրել՝ անչափ կարևոր մի գործ վստահելով: Շատերի օրը լավ սկսվում և շարունակություն է ունենում Ձեր «Բարի լույս»-ի շնորհիվ: Ինչպե՞ս է Ձեզ հաջողվում միշտ այդքան պոզիտիվ լինել:

- Նախ, շատ շնորհակալ եմ «Շանթ»-ին, որ վստահեց ինձ, քանի որ սկզբում իմ մեջ մտավախություն կար: Ես մասնագիտությամբ դերասանուհի եմ, իսկ հաղորդավարության համար պետք է նաև լրագրություն: Ամեն դերասան չէ, որ կարող է լրագրող լինել, և ես վստահ չէի, որ կարող եմ նման պատասխանատու գործ ստանձնել: Բայց ինձ ասացին, որ իրենց պետք է դերասան-վարող, ով կկարողանա խաղարկել այդ ամենը: Ես համաձայնեցի ու մինչ ուղիղ եթեր մտնելը մոտ 3 ամիս նախապատրաստական փուլ եմ անցել:

 

Ես սիրում եմ, որ եթե ինչ-որ բան ես անում, լինես դրա մասնագետը: Ինքս դժգոհում եմ, երբ ոչ մասնագետը խաղում է, ուստի վստահ եմ, որ շատ լրագրողներ կարող են մտածել՝ ինչո՞ւ պետք է դերասանը հաղորդում վարի: Արդեն 5 տարի է, ինչ ուղիղ եթերի փորձ ունեմ: Կարող եմ ասել, որ մեր մասնագիտությունը հենց նրանով է առանձնանում, որ դու լինես տխուր, թե ուրախ, հոգնած, թե նեղված, դա չպետք է անդրադառնա քո գործի վրա:

Հատկապես առավոտյան պետք է այնպիսի թարմ ուժերով ու լիցքերով լինես, որ կարողանաս ոչ միայն դու արթնանալ, այլև արթնացնել բազմաթիվ հեռուստադիտողների, ովքեր ուզում են իրենց օրն սկսել դրական էմոցիաներով: Հույս ունենամ, որ ինձ մոտ ստացվում է, մանավանդ, որ ունեմ Գոռ Գլումովի ու Սերգեյ Դանիելյանի նման լավ գործընկերներ:

 

- Ընտանիքում ինչպիսի՞ն եք:

- Ընտանիքը իմ ամենասուրբ, գողտրիկ, մտերմիկ վայրն է, որտեղ  բացարձակապես չեմ օգտագործում մասնագիտությունս, հանգիստ եմ, խաղաղ, նվիրված, զուսպ, ինչ-որ տեղ՝ նաև հնազանդ: Իմ տեսակով ես հարմարվող եմ, նվիրված: Ընտանիքն ինձ համար առաջին տեղում է, ամեն ինչ փորձում եմ անել, որ, չնայած զբաղվածությանս, երեխաներս ու ամուսինս իմ պակասը չզգան: Հիմա ավելի շատ ժամանակ եմ կարողանում նվիրել ընտանիքիս և, կարող եմ ասել, որ որպես տնային տնտեսուհի՝ վատիկը չեմ: ))

 

- Դերասանի կարիերան լրիվ մի կո՞ղմ եք դրել, թե՞ ապագայում Ձեզ նոր կերպարներում տեսնելու բախտ կունենանք:

- Դերասանի կարիերան ինձ համար մի ուրիշ աշխարհ է, որը երբեք իմ կամքով մի կողմ չեմ դնի, եթե մի օր չասեն՝ վեր կաց ու գնա: Պարզապես հիմա մի փոքր պասիվ շրջան է, առաջարկներ չկան, երևի թե չկա հարմար դեր, որում ինձ կպատկերացնեն: Դադարը ես չեմ տվել, այն ինքն իրեն է եղել, բայց եթե հնարավորություն լինի, մեծ սիրով կխաղամ: Այնպես որ սպասում եմ նոր դերերի, նոր առաջարկների՝ կլինի սերիալ, գեղարվեստական ֆիլմ:

 

Մարիամ Նալբանդյան