Ունեցա այն, ինչի մասին երազում էի. Լուսին Վարդանյան

Life.panorama.am-ի զրուցակիցն է դերասանուհի Լուսին Վարդանյանը: Նրա հետ խոսել ենք ոչ միայն ստեղծագործական գործունեության, այլեւ ընտանիքի ու ամուսնու հետ հարաբերությունների մասին:

-Լուսին, տարին նոր է մեկնարկել ու հետաքրքիր է` պլաններում արդեն իսկ ի՞նչ աշխատանքներ կան ուրվագծված:

- Դեռեւս շարունակում եմ նկարահանվել այն նախագծերում, որոնցում զբաղված էի դեռ նախորդ տարվանից: Բացի այդ, ունեմ եւս երկու առաջարկ, որոնք, կարծում եմ, կընդունեմ: Դեռ կոնկրետ չեմ կարող խոսել այդ առաջարկների մասին, ամեն բան իր ժամանակին:

-Անցած տարի Ձեզ համար աշխատանքային էր, հեռուստասերիալներում էլնկարահնվելու պակաս, կարծես թե, չկա: Միաժամանակ` հիշում եմ Ձեր կարծիքըհեռուստասերիալների ու հատկապես «չդերասնների»-ի հետ խաղիանհարմարությունների վերաբերյալ: Այս առումով դաշտում փոփոխություններ կա՞ն:

- Այո, հեռուստասերիալների առաջարկների եւ ընդգրկվածության պակաս չեմ ունեցել, մի երկուսն անգամ մերժել եմ` չհասցնելու պատճառով: Ինչ վերաբերվում է որակին` դաշտում իսկապես կան փոփոխություններ «չդերասանների» հետ կապված: Այսօր կարծես թե կա դերասանի պահանջ, որովհետեւ երեւի թե կազմակերպիչներն էլ հասկանում են, որ բոլոր առումներով իրենց գործն էլ է հեշտանում, բացի վարձատրությունից: Լավ դերասանին ստիպված են լավ վճարել, եթե ուզում են որակ ստանալ, իսկ եթե միայն վարկանիշ է պետք, դա շատ հեշտ է:

-Լուսին, դերասանի համար գեղարվեստական ֆիլմում նկարահնվելը մի նոր ու բոլորվինուրիշ հարթակ է: Հետաքրքիր է` այդ հարթակում Ձեզ տեսնելու հեռանկարներ չկա՞ն:

- Ես առիթ ունեցել եմ աշխատելու գեղարվեստական ֆիլմում: Կարող եմ ասել, որ դա ուրիշ պատասխանատվություն է եւ ուրիշ հաճույք: Աշխատել եմ ռուսների հետ եւ տարբերում եմ պրոֆեսիոնալ մասնագետներին: Ինքս էլ ավելի լուրջ եմ վերաբերվում այդ աշխատանքին: Ցանկությունս մեծ է լավ ու շատ լուրջ գեղարվեստական ֆիլմում խաղալ. Աստված առաջ:

-Դերասանները մշտապես ունեն սիրված, անգամ երազած դերեր: Ինչպիսի հերոսուհուեք սպասում, որին մարմնավորելիս որպես դերասանուհի գերագույն հաճույք կստանաք:

- Ես միշտ ասել եմ` չկա մի հերոսուհի, որին երազել եմ մարմնավորել: Ուզում եմ խաղալ մի այնպիսի դեր, երբ ես չեմ հուզվի, բայց կհուզեմ հանդիսատեսին: Խոսքը հոգեբանական կերպարի մասին է, որը միագիծ չի լինի:

-Լուսին, նախորդ տարին ոչ միայն աշխատանքային էր Ձեզ համար, այլեւ ընտանիքի վերամիրավորման:Դուք ունեիք խնդիր, որն ինչպես դուք էիք նշել, ցանկացաք լուծել: Կցանկանայի Ձեր օրինակով խորհուրդ տաք զույգերին, ովքեր ունեն խնդիրներ, բայց լուծման ճանապարհներ չեն գտնում: Ի՞նչը Ձեր զույգին փրկեց:

- Բոլոր խնդիրներն էլ լուծելի են, մարդ պետք է հնարամիտ լինի եւ ինչպես մայրս է ասում` նպատակասլաց: Ես բնույթով սեփականատեր եմ, սիրում եմ ունենալ ու վարել իմ տնտեսությունը, ստեղծել ինքս, կայանալ ինքս թե աշխատանքում, թե ընտանիքում: Չեմ պահանջում դիմացինիցս, ինձ օգնելը լինում է միայն դիմացինիս ցանկությամբ: Ես ինձ կայացած մարդ եմ համարում, ով կարող է ամեն ինչ: Ես ունեցա այն, ինչի մասին երազում էի եւ որը անհրաժեշտություն էր մեզ համար` առանձին անկյուն ու ընտանիք: Եթե նույնիսկ լինում են դժվարություններ, ապա դրանք հաճելի է լինում լուծել, որովհետեւ դա անում ես սեփական ուժերով: Մարդ, երբ հասնում է բավականաչափ տարիքի, պետք է սկսի իր կյանքում շատ կարեւոր բաներն անել ինքնուրույն, դրանից մեծ հաճույք չկա: Իսկ մեր ծնողներն էլ միայն կուրախանան մեր հաջողություններով եւ կօգնեն այնքան, ինչքան իրենք կկամենան: Խորհուրդ կտամ երիտասարդներին ինքնուրույն դառնալ, ստեղծել իրենցը, աշխատել ու աշխատել: Անլուծելի խնդիր չկա, իսկ եթե երկար ջանքերից հետո այդ խնդիրը չի լուծվում, փակեք էջն ու անցեք առաջ:

-Սերն ուրիշ է մինչ ամուսնությունն ու ամուսնությունից հետո: Ինչպիսինն էր Ձեր սերը տարիներ առաջ ու հիմա:

- Սերն ուրիշ է մինչեւ ամուսնությունը, որովհետեւ չես բախվում կենցաղի հետ: Չես կարող դիմացինիդ վստահ ասել բացի նվերներից ու լավ խոսքերից էլ ինչ կարող է անել հանուն քեզ ու քո բարեկեցիք կյանքի, հոգու խաղաղության համար: Իսկ երբ ապրում ես համատեղ կյանքով, շատ առարկայական է դառնում ամեն ինչ: Ոչինչ հեշտ չէ, պետք է ուժեղ լինես ու ապահովես ոսկե միջինը, որպեսզի ոչ զգացմունքը տուժի, ոչ կենցաղը: Մենք աշխատում ենք պահել ոսկե միջինը: Սերը մեծ բան է, այն պետք է ոչ չարաշահել, ոչ կորցնել:

-Միայն Ձեր լուսանկարները կարող են փաստել, որ հիանալի մայր եք, ով խենթանում է իր դստեր համար: Հետաքրքիր է` կրկին մայրանալու ու Ձեր գեղեցիկ ընտանիքը եւս մեկ գույնով ավելացնելու մտադրություն չունե՞ք:

- Ես իսկապես խելագարի պես եմ սիրում աղջկաս: Դա ինձ մոտ գեներով է եկել, տատիկս արդեն 15 տարի է չկա, բայց մայրս դեռ չի հաշտվում դրա հետ: Մեզ մոտ մայր ու աղջիկ հարաբերությունները չափազանց մեծ, ուժեղ կապերով է կապված: Ես անգամ այս տարիքում եմ զգում Ռուզիկիս մեծ սերն իմ հանդեպ: Նա չափազանց էմոցիոնալ է եւ հոգատար: Իհարկե, մտադրություն եւ մեծ ցանկություն ունեմ երկրորդ երեխան ունենալու, բայց այս պարագայում եւս կասեմ` Աստված առաջ:

Հեղինակ` Անուշիկ Մելքոնյան